viva la vida 3

hoi

Hierbij dus het laatste deel van de afgelopen maand.

Pasen wordt hier niet gevierd met chocolade eitjes (tot mijn spijt), maar gelukkig heb ik mijn voorraadje chocola nog niet helemaal op haha. Pasen is hier semana santa (heilige week). Ook hier was het dus een vrije dag vrijdag. Een neefje van Leandro werd gedoopt in guaranda dit weekend en leandro is gevraagd om de peter te zijn. Dus geen andere mogelijkheid dan terug naar Guaranda af te zakken. Om de reisdrukte van vrijdag te vermijden zijn we donderdag middag al vertrokken. Na weer een helse rit met de bus in de bochtige baantjes tussen de bergen, was ik zeer blij aan te komen in het huisje. Donderdagavond niet veel meer gedaan dan gezellig wat bijgepraat aan het kampvuurkeukentje :)

Vrijdag was het dus goede vrijdag. De dag begon al zeer vroeg met een hels gekrijs. Er werden namelijk enkele varkens ingeladen om te verkopen op de markt. Maar die beestjes waren daar toch zo content niet mee. Na een lekker ontbijtje en een verkennend tochtje in de omgeving zijn we tegen 10uur omhoog geklommen naar het dorpje guanuco. Hier vonden de '12 estaciones de jesus' (kruisweg) plaats. Zoals gewoonlijk begon het weer veel te laat. We hebben eventjes staan kijken en dan weer de berg afgedaald voor het goede vrijdag maal :) Hier wordt er traditioneel fanesca gemaakt. Een soort vissoep waar ik op voorhand al voor gewaarschuwd was :p gelukkig hadden ze het hier wat anders bereid. Ons bord bestond uit rijst (uiteraard), een mengeling van 12 peulvruchten (1 voor elke apostel werd mij verteld) en een gebraden stuk vis (met enkele gigagraten). Het was best lekker maar de peulvruchten hebben wel hun gevolgen gehad gedurende de rest van de dag haha :)

varkentjes vangen :)

bye bye

een statie - estacion

 

 

Na de middag zijn we tussen de velden naar het andere huis van de familie getrokken. Hier zou de doop plaatsvinden en Leandro moest dringend wat inlichtingen vragen (zoals de officiële naam van het kindje bijvoorbeeld hahaha). Na daar te schuilen voor een regenbui, weer teruggekeerd om ons klaar te maken voor de processie die na de mis zou plaatsvinden. jaja ik ben naar de mis geweest :) Tijdens gans het weekend wel weer een andere kijk op religie en cultuurverschillen gekregen. De priester begon de mis namelijk met een preek. Maar eentje waardoor ik mij in de kleuterklas voelde. "gelieve niet te praten tijdens de mis, de versiering niet af te breken, te blijven zitten tot het einde". Ik kan mij toch niet voorstellen dat dit in België ook zo begint?? Ook qua respect weer veel bijgeleerd hier in Ecuador. Ik ben nu niet religieus maar blaffende honden en rondrennende schreeuwende kinderen tijdens de mis lijkt mij toch niet direct zo respectvol :p. Niemand had blijkbaar naar de priester geluisterd want iedereen bleef maar praten waardoor hij steeds luider in de micro begon te roepen. Pijnlijk aan de oortjes. Het speciale aan de mis is dat op het einde jesus van het kruis wordt gehaald en dan samen met enkele maria beelden in een processie door de stad wordt gedragen. Het kruis en het altaar waren dan ook zeer mooi versierd met palmbladeren, bloemen en (jammer genoeg) enkele tl lampen. Ik zag de volgende morgen nog altijd sterretjes :p. enkele mannetje helemaal in het wit gekleed en met een grappig witte pompon muts op hadden de eer om jesus van het kruis te halen. Daarna werd hij in een mooie kist naar buiten gedragen gevolgd door 'la virgin' en enkele andere beelden. Toen volgde er een stormloop om de kerk buiten te geraken. We zijn dus maar wijselijk eventjes blijven zitten. We zijn eventjes met de processie meegelopen. Wel mooi om te zien. Zo in het donker met al die kaarsjes. De mensen droegen om de buurt het beeld (dat er zeer zwaar uitzag) zelf kinderen wisselden af om het kleinste beeld te dragen. Na de processie zijn we in de pikkedonker de berg weer afgedaald om weer gezellig op te warmen in het keukentje. En zo was de vrijdag al weer snel gepasseerd.

versiering

de witte mannetjes halen jesus van het kruis

'la virgin'



de processie

 

 Zaterdag was het dus de dag van het doopfeest. Maar de doop was pas om 8 uur  's avonds dus we hadden nog de hele dag om van alles te doen. De afgelopen nacht was er een lammetje geboren dus daar ben ik natuurlijk naar gaan kijken :) Omdat zowat al de volwassenen al het hele weekend druk aan het werk waren om het feest voor te bereiden, hebben we maar besloten om de jongsten mee te nemen naar de thermale baden in de buurt. Daar gingen we achterin de laadbak van de jeep. Zeer plezant :D Jammer genoeg waren de baden gesloten maar we hebben ons wel geamuseerd in het omringende park. Toen vermelde iemand dat er ergens anders nog baden waren. Dus wij de bus op, opzoek naar een zwembad dat open was. Tijdens de busrit is ariana (de jongste van de groep) in slaap gevallen op mijn schoot. Ik heb dus nu een nieuw respect voor al die vrouwen hier in guayaquil die de hele dag met 1 of meerdere kinderen op de arm bus op, bus af, winkelen,... amai het is maar een klein kindje maar na een stampvolle bus met een slapend kind te proberen verlaten voel je het wel in je armen hoor :p Eenmaal aangekomen bleek dit zwembad ook dicht te zijn dus zijn we maar terug naar huis gegaan. Hier was het aan schuiven om de badruimte te gebruiken hahaha. Er is geen warm  water en in de bergen is het behoorlijk koud. Dus eerst water verwarmen op het kampvuur en dan met een emmer en een bekertje je beginnen wassen. Wel eens leuk om te doen :)

 

ooooooooooooooooooooh :D



camilla

baby ando, randy en hun mama

zoals altijd weer een prachtig landschap

en spelen maar :)

 

 

Om 5 uur moest leandro naar de les om een goede padrino te zijn hahaha :). De les werd blijkbaar gegeven door een nogal vieze non. Ze maakte zich kwaad omdat bepaalde kinderen al 'te oud' waren (hier worden de kinderen veel later gedoopt, het neefje van leo is 3), op andere kinderen vond ze de naam te lelijk. Ondertussen bevond ik mij plots alleen met arianna, iedereen was vertrokken. Omdat de tijd toch begon te dringen, hebben we ons dan maar samen klaargemaakt. Arianna was wel zeer teleurgesteld omdat ik geen lippenstift mee had haha. Nog maar 4 jaar trouwens :p Na de les kwam leandro zich snel omkleden en zijn we met zen drietjes tussen de velden naar het andere huis getrokken. Het was een zeer mooi gezicht. Ik had mijn mooie kleedje aan met daaronder mijn stapbotinen hahaha en mijn mooie schoenen in een zakje.

Vandaar dan naar de kerk getrokken. jammer genoeg wat vroeg want de mis duurde echt veel te lang. Al de kinderen lagen al lang op de grond te slapen voor de doop effectief begon (het was trouwens als dik 9 uur 's avonds). De doop zelf was zeer teleurstellend en ik heb er eigenlijk amper iets van gezien. Ik snapte ook weer eens niets van de religiositeit in dit land. Ten eerste voelde het aan alsof de overgrote meerderheid in de mis was omdat ze zich verplicht voelden. Daarnaast werden de donkere kantjes van de kerk mij ook plots zo duidelijk toen ik enkele indiaanse vrouwen in originele klederdracht met het kind in een doek op de rug zag bidden.

Toen de mis gedaan was, werd het plots een stormloop naar achterin de kerk waar het doop bassin stond. Ik wist niet wat mij overkwam. Ik stond plots in de gekke drukte terwijl leo zich naar voren wrong om bij het kindje te geraken. Toen iedereen begon te duwen kreeg ik het licht benauwd. En toen ik zag hoe een oud vrouwtje rugbystyle tegen de muur werd geduwd heb ik mij daar dan ook snel verwijderd. Dit was voor mij echt absoluut niet religieus. Walgelijk vond ik dat. Was echt gechoqueerd. En toen ik er dan uiteindelijk uitgeraakt was draaide ik mij om en bleek het kindje al gedoopt te zijn. Conclusie na een mis van 2 uur zijn er bijna 10 kindjes gedoopt op nog geen 10 minuten. Ik stond ondertussen dus helemaal vanachter en heb er niets van gezien. Vond het nogal teleurstellend en zeker niet religieus. Ik was dus ook zeer blij toen we konden vertrekken en het feestje kon beginnen.

Alweer wat cultuurverschillen die mij wat ambeteerden. Ik begreep namelijk niet waarom een feestje voor een kindje pas na 11 uur 's avonds begon. Na een halfuur lagen alle kinderen namelijk al lang te slapen. Maar bon. De avond begon met het afgeven van de cadeautjes (het leek erop dat enkel dat van ons effectief van nut was voor het kindje, een grote doos duploblokken). Daarna werd er denk ik rondgegaan met schuimwijn. En daarna was het tijd om te toasten. Omdat leandro de peter was moest hij speechen. Hij was zeer zenuwachtig hihi. En heeft ter plaatse iets verzonnen nadat ik al een week aan het zueren was dat hij beter iets zou opschrijven. en daarna dansie time :) jammer genoeg de hele avond cumbia muziek. Niet direct mijn goesting maar ja :) Gedurende de ganse nacht kwamen ze rond met een zelfgemaakt brouwsel. Leo zei mij dat ik het eerste moest aannemen om niet onbeleefd te zijn. Amai het spul heeft nog net geen gat in mijn tong gebrand. Daarna mocht ik gelukkig weigeren :p

Tegen middernacht kwamen ze dan rond met het eten. We kregen een bord met een grote bok geroosterde chancho (varken), mote (grote witte mais vlokken, lekker) en wat sla. Ik was lekker smakelijk aan het eten toen ze zakjes begonnen rond te delen. Ik verstond niet goed waarom maar daar kwam ik een beetje later achter. Dit bord (waarmee ik al goed vol was) was slechts de eerste gang. Een beetje later kwamen ze nog rond met soep om daarna aan het hoofdgerecht te beginnen. En wat voor een. Van zo'n bord kan je gemakkelijk met 4 van eten zonder honger te lijden. Een grote berg rijst met 3 zeer grote aardappelen, een halve cuy (cavia) en een zeer groot stuk kip. De meeste borden gingen dus in het geheel in het zakje :p Ik vond het wel een beetje raar dat de ganse familie al 3 dagen aan het koken waren enkel zodat de gasten het konden meenemen. Ook hoorde ik later van een nicht dat het zelfs niet eens zoveel was. Veel later op de avond kregen we dan nog een stuk taart. En zoals op het trouwfeest werden ook hier recuerdos uitgedeeld. Ik heb er nu dus al drie :) Na nog veel gedanst te hebben hielden we het tegen 5 uur toch voor bekeken.

 

doopkindje in mooi wit pakje :)

speechen!!!!

en dansen maar :)

zelfs de allerkleinsten

ik en een tio van leo

leo en zijn tante

 Zondag, na een kort nachtje was het dan al weer tijd om terug richting Guayaquil te trekken. Nog vlug wat verse scharreleieren gekocht en weg waren we.

 

voila dat was het laatste deel. Ondertussen druk aan het werken voor de casa abierta van morgen en de zwangerschapsdag van volgende week. En natuurlijk volop aan het genieten :)

 

besos en abrazoosss

 

xxxxx

 

 



viva la vida 2

21 Maart 2013

 

geboorte van Geovanny alejandro, sobrinoooooooooooooooo :D

 

Voor diegene die het niet wisten, de zus van leandro was zwanger, maar nu dus niet meer :D hihihi

Op 21 maart is de kleine spruit eindelijk geboren :) Een zeer blijde gebeurtenis maar wat bij mij toch tepaar ging met met zeer veel ergernissen en zelfs boosheid. Geen worries niet naar iemand in het speciaal enkele naar het gezondheidssysteem. Maar bon misschien beter beginnen bij het begin van het verhaal :)

 

Ik had bij mijn aankomst al direct al de lessen doorgestuurd naar jessy (de mama). Aangezien ik weet dat geen enkele dokter of vroedvrouw hier ook maar iets interessant verteld aan de toekomstige ouders. Jessy is bevallen in de sotomayor.Jawel, het ziekenhuis waar ik (ondertussen al bijna 3 jaar geleden) stage gedaan heb. Ik hield dus al op voorhand mijn hart vast maar was toch gerust want ze zou op de privé afdeling bevallen, dus het moest toch beter verlopen, maar niets bleek minder waar.

 

Normaal zou het een normale bevalling zijn, maar zoals ik al had gedacht hebben ze op het einde toch nog iets uitgevonden om een keizersnede te doen. Daar kan het ziekenhuis namelijk lekker op doorrekenen. Op de privé afdeling zijn er amper vaginale geboortes. Maar bon om verder te gaan met het verhaal. Normaal zou de keizersnede om maandag doorgaan maar in de nacht van woensdag op donderdag kreeg de mama toch last dus werd er toch besloten om naar het ziekenhuis te gaan. Dit was rond 5 uur 's ochtends. Na blijkbaar een hoop papierwerk werd ze pas tegen 9 uur geholpen en binnengereden in het operatie kwartier. Hier in ecuador mag er niemand mee binnen. Iets waar ik mij aan dooderger maar ja, niets aan te doen. Ik en leandro zijn dan tegen de middag naar het ziekenhuis gegaan in de veronderstelling dat de baby ondertussen toch al geboren zou zijn. Maar dit blijk niet het feit. Zoals gewoonlijk in de sotomayor een groot gebrek aan informatie. Er was nog steeds niets gebeurd maar de mama was wel helemaal alleen daarbinnen en er was geen mogelijkheid om te communiceren. Tegen 3 in de middag stond ik al op het punt om de bewaker te overmeesteren, in te breken en mij naast de mama te gaan zetten. Echt schandalig hoe ze de mensen daar behandelen. Leandro is zich dan maar gaan boos maken, waarop ze eindelijk aan de keizersnede begonnen.

 

Tegen 4 uur kwam er dan eindelijk iemand om de kleertjes vragen en wat uitleg geven over het kindje. (wat je met geld niet kan kopen want bij de armen komt niemand je iets vertellen). Hoe het met de mama ging daar hadden we het raden naar. Wij (ik, leandro, de papa en de kersverse grootouders) dus vol spanning aan het wachten op het moment dat ze het baby'tje naar buiten zouden rijden en naar de kinderkamer zouden rijden. Maar ons geduld werd nogal op te proef gesteld. Pas na bijna 2 uur kregen we het kindje eindelijk te zien en dan pas nadat leandro en de papa zich weer gaan waren reclameren. Maar slecht enkele momenten. De papa mocht het zelfs niet eens vasthouden. Het werd direct in de kinderkamer gereden. Naast al de andere arme stakkertjes aan het wachten op de eerste omhelzing van de ouders.

 

Mijn hart brak al direct bij het zien van al die huilende eenzame baby'tjes. En ik werd al snel boos bij het zien van een verpleegster die botsauto speelde met de babybedjes. Zeker 3 keer botste ze tegen van alles aan gewoon uit stommigheid. Een beetje voorzichtigheid is toch een basis. De baby was dus al eindelijk buiten, nu ontbrak juist nog de mama. Tot 9 uur hebben we nog staan wachten. Lees: mama al 12 uur alleen in het operatie kwartier; baby al ruim 5 uur geboren, zonder knuffel, enkele vriendelijke woorden of wat te eten, eenzaam in het bedje. Echt schandalig. De mama werd naar de kamer gereden maar ik ben bij de babykamer blijven staan, om er voor te zorgen dat ze het baby'tje eindelijk naar de kamer brachten. Mijn geduld werd nog een laatste keer op de proef gesteld toen de verantwoordelijke verpleegster eerst nog haar persoonlijke gsm opnam en ging telefoneren achter een kastje. De baby werd dan eindelijk naar de kamer gebracht. Maar ze gaf hem nog niet af hoor. Nee, eerst moesten mama en papa een ontvangstbewijs ondertekenen. Ja je leest het goed. Echt een klucht daar in dat ziekenhuis. Maar mama en kind waren toch eindelijk tezamen. Aangezien het tegen 10 uur al was zijn we maar naar huis gegaan.

 

De tio was zeer gelukkig en ook ik was blij dat mama, papa en baby eindelijk weer samen waren. Maar dit was nog niet het einde van mijn ergernissen. De volgende dag gingen we weer op bezoek. Ik werd direct begroet door een een ongeruste mama. Het eerste wat ze mij zei is dat het kindje niet wou drinken. Ik vroeg haar of er dan nog niemand was komen helpen. Maar natuurlijk doen ze dat daar niet, dat zou toch te veel werk zijn. Ik heb dan maar zelf de handen uit de mouwen gestoken en de borstvoeding opgang gestoken, de hele avond gebleven, uitleg gegeven en de baby nog twee keer aangelegd. Wat het personeel daar een ganse dag doet is mij dus een raadsel.

 

Hier in ecuador blijven de vrouwen maximum 2 dagen in het ziekenhuis, zelfs bij een keizersnede. Bij een vaginale bevalling blijven ze normaal zelfs maar 1 dag. Zaterdag was ik dus blij dat ze beiden naar huis mochten. maar wat bleek. Na de mama weg te jagen uit de kamer kwamen ze zeggen dat het kindje nog niet weg mocht omdat het geel zag en onder de lamp moest. In mijn mening was het zeker nog niet zo erg dat het perse moest gescheiden worden van de mama en zeker niet de manier waarop. Jessy heeft dus het ganse weekend op een oncomfortabel bankje, net na een keizersnede, in de gang van het ziekenhuis moeten doorbrengen. Om de paar uur gaan vragen of ze nog niet binnen mocht om het kindje te voeden. Voor mij voelde het aan of ze het kindje aan het gijzelen waren. Zondag dus weer naar het zienkhuis, ik wou mij er van verzekeren of de baby wel en brilletje aan had enzo. Iets wat zeker moet bij het lampen. Alles leek in orde. Ik kreeg het enkel weer moeilijk toen ik zag hoe de mama eindelijk binnen mocht om borstvoeding te geven, en ik haar zag sukkelen met haar nieuwe baby, de schort die ze moest aandoen en het brilletje van de baby en dit allemaal op een oncomfortabele plastieke tuinstoel. Efjes helpen is toch echt niet zoveel gevraagd.

 

Maandag hebben ze de baby dan eindelijk 'vrijgelaten'. 3 dagen oud en al meer tijd doorgebracht in zijn eentje dan bij zijn ouders. De sotomayor wil trouwens het baby friendly hospital initiative label halen van unicef. Iets waar zelfs ziekenhuizen in belgië veel werk in moeten steken. In de kamer hangt trouwen al een papier op waarin staat dat ze het al hebben. Als ze dat label halen eet ik mijn schoenen op. Ik heb de regels nog eens gaan opzoeken en er is echt geen eentje waarmee de sotomayor in orde mee is. Toen ik al dit aan martine vertelde waren we allebei klaar om te gaan protesteren voor het ziekenhuis. Zeker omdat zij dezelfde toestanden heeft meegemaakt met haar schoonzus. Ze zouden het ding moeten sluiten, echt een grote schande. Ik zou hier zelfs niet willen bevallen moesten ze mij er een paar miljoen voor betalen.

 

Vanavond gaan we nog eens op bezoek na een weekendje weg te zijn geweest. Ik ben eens benieuwd :)

 

nog enkele foto's:

 

cute, cute, cuteeeeeeee :D

de trotse tio (met zeer veel schrik om zijn sobrino te laten vallen :p)

de zotte doos van de familie :)

 

Dat was dus het ganse verhaal :) vanavond gaan we het door mij zelf gehaakte mobieltje afgeven :)

 

 

besos allemaal, morgen hoop ik het laatste stuk van afgelopen maand te kunnen schrijven.

 

xxxx 



viva la vida 1

hoi iedereen

al weer een tijdje geleden, maar ik heb het druk gehad :) de tijd gaat dan ook zeer snel. Vandaag alweer de 1ste april seg. Hier dus eindelijk het verslagje van de afgelopen maand. Ik heb het verdeeld in enkele hoofdstukken :)

Sinds de ontdekking van de sonrisa naranja zijn we dus lessen aan het geven in een andere wijk. en ik moet zeggen dat het zeer goed loopt. De babymassage blijft zeer populair. We hebben de les ook aangepast om wat in te gaan op de ontwikkeling van het kind en hoe je bepaalde dingen kan stimuleren. Vooral dit hebben vele mama's nodig. Daarnaast worden ook de lessen gezonde voeding, ziektes, higiëne in de wachtzaal veel gegeven. En dan vorige week eindelijk ook de zwangerschapsles nog eens kunnen geven. In het dispensarium kan je namelijk ook bevallen, alleen loopt dit nog niet zo goed. Maar vorige week hebben we dus de les gegeven aan een zwangere die waarschijnlijk daar zal bevallen. Ze heeft ons zelfs gevraagd om er bij te zijn. Dat zou echt zeer tof zijn :D Nog eens echt vroedvrouw zijn :) Hiermee zijn we ook op het idee gekomen een dag voor de zwangere te organiseren. Deze staat dus nog op het programma voor de 11de april. Ik kijk er al naar uit :)

Daarnaast organiseert la sonrisa om de 2, 3 maanden ook een opendeurdag gevolgd door twee dagen gratis consultaties. Dit gaat nu donderdag tot zaterdag door. De opendeurdag bestaat uit alle dokters die lessen geven, enkel diegene die de lessen gevolgd hebben kunnen een gratis consultatie krijgen voor de dagen erop. De dokters bekijken dus zelf wie het echt nodig heeft. Lijkt mij een zeer goed idee om echt iedereen in de wijk te kunnen bereiken. Wij zullen dus ook onze lessen geven en reclame maken voor de zwangerschapsdag. veel te organiseren dus :) maar steeds op het gemakje haha :)

lesje aan het geven :)

de nieuwe wijk 'el fortin'

de wijk

Op 15 april zijn Martine en erick getrouwd. Daar ben ik dus uiteraard ook naartoe gegaan. Leuk om eens een trouw hier mee te maken. Het was een leuk dagje. Om 14h was de trouw maar zoals altijd hier begon het met wat vertraging. Er waren wel weer enkele grappige momenten. Namelijk toen het meneertje die de trouw deed, helemaal op het einde vroeg of martine wel Spaans verstond haha :D
Het merkwaardigste vond ik toen hij de identiteitskaart van erick perforeerde. Hier moet er namelijk opstaan of je getrouwd bent en met wie. Vooral het officieel ervan was wel grappig. De Belgische delegatie was zeer goed vertegenwoordigd niet alleen ik maar ook de studenten en enkele bekenden van de casita belga waren aanwezig. Na de ceremonie hadden ik en de studenten nog een verrassing voorbereid. We waren namelijk rozenblaadjes gaan kopen en die hebben we op het einde dus vrolijk in de lucht gegooid :D rijst leek mij nogal ongepast hier :p

Daarna terug naar huis gegaan voor een kleine pauze. Om 's avonds dan naar het feestje te gaan. Heel anders dan in belgië. Er werd eerst getoast. Iedereen kreeg de kans om iets te zeggen, en toen vroegen ze dat natuurlijk aan mij. Waarop ik dus natuurlijk knalrood werd  haha :D
Daarna was het danstijd WIHAAAA :D tegen middernacht was er dan eten, waarna er nog wat werd gedanst. Ik was toen al zeer moe maar toch blijven doordansen :p Hier is het de gewoonte dat iedereen een stukje taart in een doosje mee naar huis krijgt, dus toen de eerste mensen vertrokken werd de taart aangesneden (was een lekker ontbijt trouwens de volgende dag :)). Hier geven ze ook een herinnering mee in de vorm van een beeldje. Beetje kitscherig misschien maar wel een leuk aandenken :) na een lange dag dan eindelijk in het bedje gekropen :)

jammer genoeg was de avond wat te veel voor mij en heb ik de week erop ziek in bed gelegen met koorts en barstende hoofdpijn. Mijn doosje dafalgans is dan ook goed opgeschoten :p maar ik ben al weer helemaal beter hoor. Ik denk dat het kwam door de vermoeidheid van die avond en van het weer. De afgelopen maand heeft het namelijk nogal serieus geregend. De hoofdstraat hier staat dan zeer snel helemaal onder water. Dus helemaal natgeregend ergens binnengaan waar de airco veel te hoog staat om dan weer buiten te komen waar het zweet van je lijf loopt door de vochtigheid kan nooit gezond zijn. Maar bon. Nog enkele foto's en dan sluit ik hier af. Het vervolg komt er snel aan want nog veel te vertellen :)

de trouw :)

met de yummie tafel :)

de 'recuerdos'

pizza gaan eten met de familie van leandro

het regent een beetsen :p

paraplu haalt niet zo veel uit :p

 besos y abrazos

Descanzando en cuenca

Hoi iedereen,

Hier ben ik alweer terug voor een verslagje van mijn weekend.

Groot was namelijk mijn verbazing toen ik hoorde van leandro dat hij nog nooit in Cuenca geweest was. Al snel was er dus het plan om eens een weekendje weg te gaan. Met wat gesukkel heeft hij dan toch vrijdag een halve dag vrij kunne nemen en konden we vrijdag namiddag al vertrekken. Cuenca is een 4 tal uurtjes rijden dus tegen 20h zijn we aangekomen. Eerst een hotelletje gezocht en dan een lekker gaan eten sie :)

Zaterdag hebben we de stad wat verkend, veel foto's getrokken, enkele kerkjes bezocht, een lange wandeling gemaakt langst de rivier, het sombrero museum bezocht, een ijsje gegeten en een siestatje gedaan. 's avonds nog een lange wandeling gemaakt en vroeg gaan slapen. Leandro vond het een zeer mooie stad maar na enkele uren miste hij de chaos van guayaquil al, hij was ook steeds op uitkijk voor dieven haha :D



genieten aan de rivier :)

 

de kathedraal

sombrero museum

Zondag zijn we vroeg opgestaan om naar cajas te gaan. Een natuurreservaat een uurtje buiten de stad. we wouden niet al te laat thuis zijn dus zijn we om 6 uur vertrokken. Maar door omstandigheden zijn we eigenlijk veel te vroeg aangekomen en waren we er al om 7 uur. jammer genoeg was het nog niet open. Maar een wachtertje heeft ons wel goed geholpen. Dus iets voor 8 zijn we dan kunnen vertrekken op onze wandeling. Eerst heb ik nog een hoedje gefabriceerd voor leo want hij had het al veel te koud. De wandeling was zeer mooi. We hebben er zo'n 5 uurtjes over gedaan. Naar lange traditie moest ik natuurlijk een aantal keren vallen :p maar deze keer was ik niet alleen haha :D
Leandro is welgeteld 5 keer gevallen en ik keer met zijn hand in een cactus. hihihi maar mijn val was zeker en vast de mooiste. Cajas kan namelijk nogal modderig zijn. Op een bepaald stijl deel waren er verschillende baantjes, maar blijkbaar heb ik niet het juiste gekozen. Mijn voet schoof weg en al snel lag ik plat op mijn buik een meter verder beneden. Leandro had al een duik gemaakt en mij bij mijn kraag gegrepen maar terug naar boven geraakte ik niet. Naar gewoonte kreeg ik natuurlijk de slappe lach :p en lagen we daar met ze'n tweeën in de modder te lachen haha :D. Na enkele minuutjes was er voor mij geen enkele andere oplossing dan mij om te draaien en nog enkele meters verder te glijden op mijn poep. Maar ik ben beneden geraakt he, hihihi.

prachtige landschappen in cajas

gevallen :p

lamatjes :D
 

beetje vuil :p

Op een bepaald moment kwam er ook een kudde lamatjes voorbij, zeer leuk om te zien. Een iets minder leuk gedeelte was toen ik de weg niet goed gevolgd had en in een moerassig stukje terechtkwam. Letterlijk tot aan mijn enkels in de modder verdwenen Na een vijftal uur en tochwel een behoorlijke klim zijn we eindelijk terug aangekomen bij ons startpunt :).

Na een welverdiende maaltijd zijn we terug gegaan naar guayaquil en na een zeer nodige douche vroeg in ons bedje gekropen :)

dat was het weekend

vele besos

xxxxxxxxxxxxxxxxxxxxx

la sonrisa naranja

hoi iedereen.

hier ben ik nog eens. hierbij dus een kort verslagje van de afgelopen twee weken.

Na de verkiezingen is het rustig gebleven. Daar vreesde ik een beetje voor in het begin. Al maken al de tegenstanders nog altijd van hun oren dat er niet goed geteld is. Slechte verliezers dus.

Maar bon naast de politiek wat te hebben gevolgd heb ik zelf al weer veel gedaan. Martine heeft via via een nieuw project leren kennen. La sonrisa naranja noemt het. Een gezondheidscentrum opgericht door de Nederlandse dokter Els en haar ecuadoriaanse man (ook dokter). Dus vorige week zijn we daar een kijkje gaan nemen. Echt zeer mooi en het draait zeer goed. Echt iets om wat jaloers op te zijn. Ze doen er zelfs bevallingen :) al is dit nog niet zo populair. Wij hebben dus onze lessen aangeboden. En voila dinsdag hadden we al direct 6 baby'tjes voor de les over baby massage. :) het was weer wat voorbereidings werk maar het voelde zeer goed om weer wat goeds te kunnen doen. s

 

In de les :)


We zullen elke dinsdag en donderdag enkele lessen geven.
La sonrisa naranja heeft zich gevestigd in de wijk la florida. De is veel groter en armer dan de wijk waar het babbelcafe is. Dus deze mensen hebben het ook echt wel nodig.

Naast de lessen geven een voorbereiden heb ik ook nog wat anders gedaan. Vorig weekend was leandro uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van het dochtertje van een vriend. een beetje saai aangezien hij ons gezegd had dat het om 3 uur begon maar de mensen maar kwamen tegen half 6. Gelukkig was het meisje zeer blij met haar prinsessen kroon die we haar gaven :)
Zondag zijn we dan met Kennedy en Geovanny naar de cinema geweest. Zij zijn neefjes van Leandro en een tweeling met veel te veel energie. We moesten goed opletten dat we er niet een kwijt waren. het was wel zeer leuk :) dat was vorig weekend. Dit weekend gaan we waarschijnlijk naar cuenca.

ooh trouwens, martine en erick gaan trouwen deze maand. GEFELICITEERD!!!! :D ik heb deze afgelopen week dus ook hier een beetje geholpen. Meegeweest om te zoeken naar een mooi kleed, schoenen,... daarnaast ook de hele papierenknoeiboel van dichtbij gevolgd (wat een gedoe seg). ENNNNNNNNNNNN natuurlijk het vrijgezellen feestje georganiseerd. Dat hebben we gisteren avond gedaan. Het was zeer tof :) we zijn eerst gaan bowlen waar ik een soort feestjes formule gevraagd. er was zelfs een yummie taart hmmmmmmmmmmm. Natuurlijk waren er weer een paar gastjes die het tof vonden om ons lastig te vallen. Die heb je toch ook overal he. De bewaker is er zelfs bijgeroepen om ze naar buiten te escorteren. Daarna zijn we nog een cocktail gaan drinken in de Tgi Fridays. echt een geslaagde avond :)

voila dat waren de laatste twee weken. We zijn ondertussen alweer maart en ik geniet nog steeds in volle teugen :)

besossssssssssss


nog enkele weetjes:

- Martine heeft de president gezien en erick heeft zelf een hand gekregen. JALOERRRRRS (blijkbaar is hij mooier dan op tv hihihi )

- Er zijn al 6 van de 19 ontsnapte gevangenen terecht. Eentje hadden ze gewoon misplaatst in een andere gevangenis hahaha :p die was nogal verschoten toen hij zichzelf op tv zag :). 5 anderen zaten gewoon samen in een huisje net buiten guayaquil. Dat lijkt mij niet zo slim maar bon :p

- De sotomayor (ziekenhuis waar ik hier mijn stage deed) probeert het baby friendly hospital initiative label te halen. Deze wordt uitgereikt door unicef. Hoe ze dat in hun hoofd halen weet ik niet maar ik vind het bijna een belediging. Als je ziet wat daar allemaal gebeurd pffff

Las votaciones

Hoi hoi


hier ben ik alweer terug. Zoals wrs wel doorgedrongen tot in het nieuws daar, waren het hier gisteren presidents verkiezingen. Zoals op voorhand verwacht is Rafael Correa opnieuw verkozen. Al is de oppositie daar niet echt mee akkoord. Maar goed, hierbij een kort verslagje van de kandidaten hoe ze aan mij door leandro werden beschreven.

LUCIO GUTIERRES

Hij is vroeger al eens president geweest van Ecuador maar enkel voor twee jaar. Hij is zogoed als buiten gebonjourd en er vandoor gegaan met een helikopter. Hij haalde 6,6% van de stemmen.

ALVARO NOBOA

Noboa is een van de rijkste mannen Ecuador. Dit door de export van bananen, het verder zetten van wat zijn vader al begonnen was. Hij haalde 3,7% van de stemmen maar is er van overtuigd dat er geknoeid is en eist een hertelling.

NELSON ZAVALA

Evangelische priester. Wat ik van hem gehoord heb is dat hij rockconcerten wou afschaffen en films wou censureren. Daar moest ik zeer spontaan mee lachen. Hij haalde 1,2% van de stemmen en staat daarmee op de laatste plaats.

ALBERTO ACOSTA

Acosta is de ex-rechterhand van Correa en is extreem links. Iets waarvan ik denk dat het niet echt past in Ecuador. Hij haalde 3,2% van de stemmen.

GUILLERMO LASSO

Was ten tijde van de crisis de financiële adviseur van de president en ook de eigenaar van de banco de guayaquil. Hij is er vooral voor de rijken. Hij was de grootste concurrentie voor Correa gisteren en stond dan ook op de tweede plaats met 23,3% van de stemmen..

MAURICIO RODAS / NORMAN WRAY

Deze twee kandidaten zijn niet slecht ofzo maar weinig bekend. Allebei ook nog langst de jonge kant. Zij haalden 4% en 1,4%.

RAFAEL CORREA

Rafeal is de huidige president en in mijn ogen de beste kandidaat. Hij heeft al veel goede dingen bereikt op vlak van transport, educatie en gezondheidszorg. De grootste kritiek die hij krijgt is de hoge criminaliteit. Hij is geen favoriet van de rijken aangezien hij hoge taxen invoert. Maar over het algemeen is hij zeer populair bij de arme bevolking hier. Hij haalde een 58% van de stemmen en zal daarmee president blijven tot 2017. Wat ik wel gehoord heb is dat er veel gestemd hebben op Correa bij gebrek aan beter. Niet direct omdat ze Correa wensen.

Om de verkiezingen te winnen moet je winnen met meer dan 50%, zoniet dan zou er nog een stemmingsronde plaatsgevonden hebben in april. Maar dan enkel met de 2 grootste favorieten van de eerste ronde. Maar dit zal dus niet gebeuren nu. Daarnaast was het verboden van vrijdag tot maandag om alcohol te drinken, te kopen of te verkopen.

Ook hier is er stemplicht. Maar dit enkel van 18 tot 65 jaar. Personen tussen 16 en 18 en boven de 65 jaar mogen gaan stemmen maar moeten niet.

Ondanks alles vond ik het nog betrekkelijk goed georganiseerd. Je kon op het internet met de nummer van je identiteitskaart opzoeken waar je moest gaan stemmen. Maar het is nog steeds Ecuador, en ik zag op het nieuws dat er gans het weekend al vanaf 2 uur in de ochtend mensen stonden te wachten bij de registro cevil om een nieuwe identiteitskaart aan te vragen. haha :)

Ook hier vindt het stemmen vaak plaats in scholen en universiteiten. Het was een drukte vanjewelste en wij waren er dan nog op een rustig moment. Het deed mij half een half een beetje denken aan de gentse feesten. Veel volk, en overal kraampjes om iets te eten of te drinken en van alles en nog wat te kopen. Het stemmen zelf verliep zeer vlot vond ik. Hier zijn het lijstjes met foto's waarop je moet aanduiden voor wie je stemt. Na het stemmen ontvang je een bewijsje van stemmen. Dit bewijs is zeer belangrijk. Bij alles waar officiële papieren voor nodig zijn moet je dit kunnen voorleggen. Huren, kopen, werk, reizen,... er waren dus ook zeer veel mensen aanwezig die je papiertje voor 25cent lamineerden.

De zus van Leandro moest bijzitten dus haar zijn we dan ook eventjes gaan bezoeken. Daarna hebben we wat rondgelopen en nog enkele zaken gekocht voor in het huisje.

Er mocht worden gestemd tot 17h. Daarna werd al vlug bekend gemaakt dat Correa had gewonnen. er klonk veel autogetoeter en zelfs vuurwerk, al kon ik het niet zien.

Voila dat was de verkiezingsdag. Zaterdag zijn we ook nog een dagje naar zee geweest. Maar blijkbaar had iedereen dit idee aangezien er zeer veel volk stond te vechten voor een plaatsje op de bus terug. Ben dan ook net niet geplet bij het opstappen.

ziezo dat was het weekend alweer

vele besos

Que viva el carnaval

dag iedereen.

Zoals jullie wel weten ben ik eind augustus teruggekeerd naar België. We zijn ondertussen al weer bijna 6 maanden verder en ik ben weer in ecuador :D

In België toffe dagen en minder toffe dagen meegemaakt maar vooral gewerkt en gespaard, om dan eindelijk op 8 februari veekl te vroeg op te staan en aan de veel te lange reis te beginnen. Exact 23 uur, van huis tot huis. na de hartelijke ontvangst door mijn 'amor' slechts enkele uurtjes geslapen om direct weer te vertrekken.

Want ook hier in Ecuador wordt carnaval grondig gevierd. Voor deze gelegenheid zijn  we naar Guaranda vertrokken. De papa van leandro is afkomstig vandaar, carnaval wordt er ook grondig gevierd. guaranda bevind zich in de sierra dus ik werd getrakteerd op weeral prachtige berglandschappen. vanuit guaranda trokken we nog iets meer het platte land in om te arriveren bij de nonkels en tantes van leo. Ze waren met 14 thuis dus zeer veel tio's, tia's prima's en primo's te ontmoeten. Zelfs na een lange studie snap ik er nog niets van haha :D

Zaterdag zelf nog niet zo veel gedaan. Vooral wat met de jongste prima's en primo's gaan wandelen en gespeeld. Daardoor heb ik ook een nieuwe beste vriendin de kleine maar ongelofelijk eigenwijze Ariana (4 jaar). :)

Zondag de dag van carnaval :) ook hier wordt carnaval enkele dagen gevierd. Al verloopt het hier wat anders. Hier is het de gewoonte om elkaar aan te vallen met water, een soort zeepschuim en talk. OP de ene plek wordt het al meer gedaan dan op andere. De parade van zaterdag bestond uit de scholen uit de omgeving. Mooi maar duurde wat te lang. Na meerde schuim aanvallen greep iemand mij bij de kraag en goot water in mijn nek. Dus ik was zeer vuil en nat. haha

Maandag nodigde de familie mij uit om wat sight seeing te doen. Eerst zijn we naar salinas getrokken. Een dorpje dat nog hoger in de bergen ligt. Ook hier was een korte stoet bezig. Er was zelfs een aapje. In salinas hebben we de kaasfabriek, de chocoladefabriek en de zoutmijnen bezocht. In de namiddag in alle haast dan terug naar guaranda vertrokken voor een andere parade. jammer genoeg wat te laat waardoor we bijna de helft gemist hebben, want deze was veel mooier. bij deze stoet waren er groepen van over het ganse land en zelf enkele uit andere landen. maar zeer mooie dingen gezien. Vooral veel mooie etnische klederdrachten en dansen gezien. Hier primeren die boven de auto's.

Dinsdag dan afscheid genomen en terug vertrokken naar guayaquil, in wat voor mij een helse rit was. de auto scheurde veel te snel door de bochten in de bergen, haalde gevaarlijk auto's in om dan uiteindelijk, wonder boven wonder, een half uur langst de kant te staan omdat de remmen oververhit waren. Dan heb ik mij toch eventjes wat kwaad gemaakt. Even later weer een halfuur langst de kant met een platte band, en een beetje verder bijna gebotst met iemand die niet keek bij het oprijden van het rondpunt. Kortom ik was zeer blij toen ik veilig weer thuis was en ik denk niet dat ik nog in die auto stap.

Tussen door heb ik ook schaap, varken, konijn, cavia en kip gegeten. Allemaal vers geslacht en klaargemaakt in de kampvuur keuken :)

voila dat was mijn eerste avontuur. ondertussen is het donderdag en heb ik eindelijk kunnen uitpakken hahaha :D

dit weekend zijn het presidentsverkiezingen dus de volgende blog zal daar wel overgaan :)

vele besos en abrazos en tot de volgende :)

ps: er is hier deze week ook een bende ontsnapt uit de gevangenis, gewoon met 19 man de deur uitgelopen enkele bootjes ingestapt en op de rivier weggevlucht. Naar het schijnt zou er 2 miljoen dollar uitgedeeld geweest zijn om dit mogelijk te maken. maar no worries naar alle waarschijnlijkheid zitten ze niet meer in guayaquil.